کتاب عکس «علی فریدونی» ماحصل دویدن‌های او در پشت خاکریزها و حضور شبانه‌‌روزی در زیر آتش دشمن است تا فرزندان آینده این سرزمین کمی آسان‌تر بفهمند که در کجا و چگونه برآمده‌اند.

در برهه‌ای که مهمترین رویداد تاریخ معاصر کشور رقم می‌خورد، لازم بود که این واقعه ثبت شود؛ واقعه‌ای که به‌یادماندنی‌ترین حماسه‌ و مقاومت مردمی را در برمی‌گرفت.برای ثبت این رویداد بخش مهمی از کار بر عهده عکاسان بود. عکاسانی که باید با هوشمندی، شجاعت و خلاقیت و در سخت‌ترین شرایط، تصویری را برای همیشه ماندگار می‌کردند. ضمن اینکه بر اساس امکانات و تجهیزات آن دوران، عکاسی و چاپ عکس خیلی سخت‌تر از امروز انجام می‌گرفت.

حال بعد از گذشت حدود 35 سال از واقعه مهم جنگ رژیم بعث عراق علیه ایران، باید این عکس‌ها به نوعی در قالب مجموعه‌ای مجزا در اختیار مردم قرار گیرد که در این خصوص انجمن عکاسان انقلاب و دفاع مقدس در تازه‌ترین انتشار خود اقدام به چاپ کتابی از عکس‌های «علی فریدونی» ـ خبرنگار و عکاس بازنشسته خبرگزاری جمهوری اسلامی ـ طی دوران جنگ تحمیلی کرده است. کتابی که آثارش نمونه‌‌های سرآمد این ژانر از عکاسی محسوب می‌شود.این کتاب گنجینه گرانبهایی از عکاسی خودآموخته است که از محدوده‌های خط قرمز امنیتی در بحران‌های خبری عبور کرد و امکان دسترسی به صحنه‌های کمیاب برایش فراهم شد.

محسن راستانی درباره عکس‌های فریدونی می‌گوید: «جهان این عکس‌ها اختیاری، آگاهانه و انسانی به نظر می‌رسد. وقتی در یکی از عکس‌هایش رزمنده‌ای با چشمان مغموم و گریان کارت به جا مانده از دوست شهیدش را به سوی دوربین نشانه می‌رود، تمام این لحظه برای عکاسی است که بر اساس اراده او از زندگی، جدا شده و در مقابل چشمان تاریخ می‌ایستد. این عکس‌ها ما را متقاعد می‌کنند که قدرت دارند گواهی حقیقی باشند برای تاریخ سرزمین و به منزله چشمی است در مقابل جنگ که هرگز بسته نمی‌شوند!».

سیف‌الله صمدیان که خود از پیشکسوتان عرصه عکاسی است درباره علی‌ فریدونی می‌گوید: «وی در سال‌های اول ورود به خبرگزاری در تاریکخانه به ظهور و چاپ عکس مشغول بود. با شروع جنگ و در کنار آموختن ریزه‌کاری‌های تکنیکی عکاسی، دوربین به دست، خیلی زود در پله‌ای از پلکان رو به بالا قرار گرفت که او را به یکی از نشانه‌های شاخص و غیرقابل انکار عکاسی جنگ ایران و عراق تبدیل کرد».

عکس‌هایی کم‌نظیر از عملیات ثامن‌الائمه در آبان 1360 و همچنین عملیات والفجر 4 در فضایی ماورایی و عملیات‌های دیگر تا پایان جنگ مخاطب را به سال‌هایی نه چندان دور دعوت می‌کند تا به نظاره واقعیت مقاومت بنشینند.عملیات والفجر 8 یکی از مهمترین عملیات‌های دفاع مقدس است که فریدونی در این عملیات شرکت کرد و حتی در شرایطی قرار گرفت که به خبرگزاری ایرنا خبر شهادت وی را دادند.

انقلابیون آخرالزمان بر گرد منجی جهان

انقلاب‌های مادی و الهی با وجود یارانی فداکار به پیروزی می‌رسند، یارانی که با شناخت کامل از رهبر و اهداف او، تا آخرین لحظه ثابت قدم و آماده هر گونه فداکاری باشند. انقلاب الهی و جهانی امام مهدی (علیه‌السلام) نیز به یارانی نیاز دارد که ضمن آشنایی و اعتقاد به امام، تا آخرین لحظه، آماده رشادت و فداکاری باشند. در مسیر انقلاب جهانی امام مهدی (علیه‌السلام) سه گروه - یاران خاص، لشکر ده هزار نفری و توده مردم - یاری‌گر امام خواهند بود.

بنا بر روایات، یاران خاص امام مهدی (علیه‌السلام) افرادی با ویژگی‌هایی الهی مانند: بینش عمیق نسبت به پروردگار و امام مهدی (علیه‌السلام)، افرادی مخلص، برخوردار از تأییدات الهی، شیران روز و زاهدان شب هستند.

البته یاری حضرت مختص به دوران ظهور و حکومت ایشان نمی‌شود، بلکه انقلاب عدل جهانی امام مهدی (علیه‌السلام) مانند هر انقلاب دیگری، نیاز به یارانی زمینه‌ساز دارد، لذا با آراسته شدن به این ویژگی‌ها، می‌توان زمینه‌های ظهور و تشکیل حکومت عدل جهانی امام مهدی (علیه‌السلام) را فراهم کرد.

سه گروه تاریخ ساز آخرالزمانی

در انقلاب عدل جهانی امام مهدی (علیه‌السلام)، سه گروه، ایشان را یاری خواهند کرد:
گروه اول : نخستین کسانی که گرد امام مهدی(علیه‌السلام) جمع می‌شوند و دعوت جهانی امام مهدی (علیه‌السلام) با آن‌ها آغاز می‌شود، 313 نفر یاران خاص حضرت هستند که فرماندهان و کارگزاران سپاه ایشان را تشکیل می‌دهند. امام جواد (علیه‌السلام) فرمودند: « ... و از اصحابش سیصد و سیزده تن به تعداد اصحاب بَدر از دورترین نقاط زمین به گرد او فراهم آیند ...» (١)
گروه دوم : لشکری ده هزار نفری از یاران که تحت فرماندهی یاران خاص حضرت هستند و با جمع شدن این عده، قیام حضرت آغاز می‌شود. امام جواد (علیه‌السلام) فرمودند: «... و چون «عقد» که عبارت از ده هزار مرد باشد، کامل گردد، به اذن خدای عزیز و جلیل قیام می‌کند ...» (٢)
گروه سوم : در ادامه قیام توده‌های انبوه مردم که از ظلم و ستم خسته شده‌اند، برای یاری به امام می‌پیوندند. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: « ... زمین به نورش روشن گردد و حكومتش به شرق و غرب عالم خواهد رسید» (٣)

انقلابی های فراملّی

313 یار امام مهدی (علیه‌السلام) از منطقه و نژاد خاصی نیستند و از سراسر جهان می‌باشند. امام جواد (علیه‌السلام) فرمودند: «... اصحابش، اجتماع می‌‎کنند به سوی او به تعداد اهل بدر، ۳۱۳نفر از دورترین نقطه زمین...»(٤) البته در برخی از روایات، نام برخی افراد از بعضی شهرها ذکر شده است، که نام این اشخاص مبهم است؛ مثلاً محمّد از شهر طالقان که می‌‎تواند نام عده‎ی زیادی باشد و به‌ علاوه نام برخی شهر‌ها فرق کرده و برخی از نام‎ها مربوط به شهرهای متعدد در کشورهای گوناگون می‌تواند باشد. همچنین سند این روایت‎ها، قابل اعتماد نیست؛ لذا نمی‌‎توان گفت از کدام شهر، چه افرادی، از گروه یاران هستند، ولی آنچه مسلم است، این است که یاران حضرت، از مناطق مختلفند. (٥)

یاران منجی موعود و خصوصیاتی مثال زدنی

از آنجایی که انقلاب عدل جهانی امام مهدی (علیه‌السلام)، انقلابی الهی است، یاران این انقلاب نیز افرادی خاص و با ویژگی‌هایی الهی هستند، از این رو در روایات ویژگی‌هایی برای 313 یار خاص امام مهدی (علیه‌السلام)، بیان شده است که با داشتن آن ویژگی‌ها، می‌توان امیدوار بود که در خیل یاران حضرت قرار بگیریم. مهم‌ترین این ویژگی‌ها عبارتند از:
1- بینشی عمیق نسبت به حق تعالی : امام صادق (علیه‌السلام) فرمودند: «... آنان مردانی هستند که دل‌هایشان مانند پاره‌های آهن است و هیچ تردیدی نسبت به ذات مقدس خداوند ندارند ...»(٦)، نشانه‌های این بینش «ذکر» و «تلاش در اطاعت» است که در ادامه روایت به آن اشاره شده است: «... آنان مردان شب‌زنده‌داری هستند که زمزمه نمازشان مانند صدای کندوی زنبوران به گوش می‌رسد. شب‌ها را با شب‌زنده‌داری سپری می‌کنند و بر فراز اسب‌ها، خداوند را تسبیح می‌گویند ...».
2- بینش عمیق نسبت به امام : یاران امام مهدی (علیه‌السلام) معرفت، شناخت و اعتقاد کامل به امامشان دارند. امام سجاد (علیه‌السلام) در این‌باره می‌فرماید: «... آنان قائل به امامت امام مهدی هستند ...»(٧)، نتیجه این بینشِ عمیق، عشق، محبت و اطاعت از امام است؛ امام صادق (علیه‌السلام) در این‌باره فرمودند: «... آنان برای تبرک، بر زین اسب امام دست می‌کشند و در میان رزم، بر گِردش می‌چرخند و با جان خود، از او محافظت می‌کنند و اطاعت آنان از امام، از فرمان‌برداری کنیز در برابر مولایش بیشتر است... ایشان چون مشعل های فروزانند که دلهای استوارشان بسان قندیل‌های نور در سینه‌هایشان آویخته است، از ترس خدا نگرانند و شهادت را می‌خواهند و آرزو می‌کنند که در راه خدا کشته شوند ...» (٨)

زلزله به طور متوسط هر 150 سال یکبار بساط ویرانی و نابودی را در تهران پهن کرده است. زلزله هر 150 سال یکبار آمده است تا بگوید من همچنان هستم و شمع‌های حضورم را فوت می‌کنم و می‌روم تا قرار بعدی! زلزله می‌آید تا بگوید از نام پایتخت نمی‌هراسد...

زلزله به طور متوسط هر 150 سال یکبار بساط ویرانی و نابودی را در تهران پهن کرده است. زلزله هر 150 سال یکبار آمده است تا بگوید من همچنان هستم و شمع‌های حضورم را فوت می‌کنم و می‌روم تا قرار بعدی! زلزله می‌آید تا بگوید از نام پایتخت نمی‌هراسد و می‌تواند فقط در چند ثانیه نه‌تنها معماری و شهرسازی 150 سال گذشته را نابود کند بلکه آثار خود را تا ده‌ها سال بعد نیز بر جای بگذارد.
185 سال قبل، یعنی سال 1830 میلادی بود که دماوند و شمیرانات برای آخرین بار با زلزله‌ای به قدرت هفت ریشتر لرزید و حتی یک خانه در شهر تهران از آسیب در امان نماند. بر اساس آماری که البته قابل تایید نیست، در آن زلزله 80 تا 90 درصد جمعیت شمیرانات کشته شدند و تمام خانه‌های این مناطق با خاک یکسان شد.
آبرالیان زمین‌شناس صاحب‌نام ایرانی نیز 64 سال قبل که در تهران خبری از ساختمان‌های سربه‌فلک‌کشیده و بلند نبود، روزهای سخت و تلخی را برای تهران پیش کرده و در سال 1330 شمسی گفته بود: "احتمال می‌رود که روزی زلزله شدیدی در تهران رخ دهد و این شهر زیبا و ساختمان‌های باشکوه و عظیم به خرابه‌ای مبدل شود. بسیاری از بناها روی اهالی می‌ریزد و تلفات بیشماری وارد خواهد شد، البته ممکن است این حادثه پس از چند سال، بلکه پس از قرنی اتفاق نیفتد و خود ما ناظر این خرابی نباشیم و ممکن است در آتیه‌ای نزدیک و شاید هنگام قرائت این سطور اتفاق افتد."

یک حساب و کتاب ساده و سرانگشتی نشان می‌دهد که تهران و مناطق اطراف آن به طور متوسط هر 150 سال با یک زلزله ویرانگر مواجه شده است و امروز که شما این متن را می‌خوانید 35 سال از قرار ملاقاتی که زلزله با تهران داشته است می‌گذرد اما پایتخت‌نشینان به رغم آگاهی از خسارت‌ و تلفات‌ ملاقات‌های قبلی، همچنان بناها و خانه‌های خود را روی آب می‌سازند و زلزله تهران را یک شوخی و شایعه می‌پندارند.
ما می‌خواهیم بنا را بر این بگذاریم که همین روزها یک زلزله با قدرت هفت ریشتر تهران را خواهد لرزاند. آیا نهادهای امدادرسان از آمادگی کافی برخوردار هستند؟ آیا استان‌های معین مانند البرز که باید هنگام وقوع زلزله به یاری تهران بیایند، در آمادگی کامل به سر می‌برند؟ آیا مردم فرهنگ مواجهه با یک زلزله قدرتمند را دارند و آیا نهادهای متولی برای این فرهنگسازی کاری کرده‌اند؟
به سراغ استان‌های معین تهران می‌رویم و از میان آنها استان البرز را انتخاب می‌کنیم. مرتبط‌‌ترین مقام در این باره، ابوالقاسم باقری مدیرکل بحران استان البرز است. اما او آب پاکی را روی دست تهرانی‌ها می‌ریزد و می‌گوید حتی برای مقابله با زلزله احتمالی استان البرز هم دچار مشکل هستند، چه رسد به زلزله تهران. او می‌گوید: "ما برای مقابله با زلزله فقط می‌توانیم به البرزی‌ها و کرجی‌ها چادر بدهیم تا موقتا اسکان یابند. برای تهران هم می‌توانیم مثلا 10 دستگاه بولدوزر یا کامیون یا فلان تجهیزات را ارسال کنیم!" البته مدیرکل بحران استان البرز اذعان می‌کند: "واقعیت این است که چون ما به تهران نزدیک هستیم انتظار بیشتری از ما می‌رود!"
حال وقتی استان البرز که انتظار بیشتری از آن می‌رود، این شرایط را دارد، باید خیلی خوش‌خیال باشیم که تصور کنیم استان‌های دیگر می‌توانند یاری گر خوبی برای تهران هنگام وقوع زلزله ویرانگر باشند.
نگاهی به چگونگی مدیریت بحران سیلاب و طوفان اخیر در استان البرز هم نشان می‌دهد که نباید انتظار چندانی از استان‌های معین تهران برای امدادرسانی داشت چراکه آنها برای مدیریت بحران‌های طبیعی استان خود نیز دچار مشکل هستند؛ برای مثال طبق اذعان محمدتقی ایرانی فرماندار کرج، هنگام وقوع سیل و طوفان در جاده چالوس کرج و حوالی آن، بسیاری از مدیران مرتبط با مدیریت بحران استان البرز در مرخصی به سر می‌بردند و دسترسی به آنها امکانپذیر نبوده است!
یکی از ابتدایی‌ترین و البته حساس‌ترین مراحل زلزله، آواربرداری اصولی است، یعنی به گونه‌ای که فعالیت تیم‌های آواربردار موجب افزایش آمار مرگ و میر نشود و از سوی دیگر بتوان با سرعت و دقت به یاری افرادی که فرصت چندانی برای زنده ماندن در زیر آوار ندارند شتافت. اما در این باره نیز دکتر بهروز مقدسی عضو گروه امدادگران بین المللی بدون مرز است که آب پاکی را روی دست تهرانی‌ها می‌ریزد و به آنها گوشزد می‌کند که باید توان و تجهیرات و علم خود را افزایش دهند. به گفته وی در کل کشور آمار افرادی که آواربرداری را به طور اصولی و حرفه‌ای آموزش دیده‌اند کمتر از هزار نفر است و اگر همه آنها هم هنگام وقوع زلزله در تهران وارد این شهر شوند نمی‌توانند کاری از پیش ببرند. او می‌گوید: "ما این موضوع را با یک گروه حرفه‌ای در کشور ژاپن در میان گذاشتیم و برای نمونه، منطقه 19 تهران را مورد بررسی قرار دادیم. از نظر این تیم ژاپنی، اگر ما بخواهیم فقط منطقه 19 تهران را پاکسازی و آواربرداری کنیم و اگر 365 تیم آواربردار داشته باشیم تقریبا 365 روز طول می‌کشد تا این منطقه پاکسازی شود!"

اما راهکار و چاره تهرانی‌ها و مدیران این استان چیست؟ مشخص است که اقداماتی مانند برگزاری مانورهای زلزله و جلسات آمادگی و آموزش‌های همگانی در این باره مفید است اما باید پرسید که این آموزش‌ها چند نفر از جمعیت 10 تا 12 میلیون نفری استان تهران را پوشش می‌دهد؟ دکتر مهدی زارع، عضو هیات علمی پژوهشگاه زلزله شناسی معتقد است: "زلزله‌ها برای آمدن یا نیامدن در زمان مشخصی، به ما قول و وعده‌ای نمی‌دهند اما آنچه واضح است، این است که آنها خواهند آمد و برای نیامدن به تهران نیز قولی نداده‌اند. زلزله تهران هرچند از نظر زمان و قدرت قابل پیش‌بینی نیست اما وقوع آن قطعی است. تنها چاره و راه حل برای ما این است که با وسواس و با نگاه بدبینانه به مسائل و توانایی خودمان بنگریم و یقین بدانیم که زلزله تهران در راه است چراکه اتفاقات تلخی در زمان‌ها و سال‌های دور در همین تهران با وقوع زلزله رخ داده است."
با این حال، مروری بر اظهارات برخی نهادهای مرتبط نشان می‌دهد که آنها نه‌تنها نگاه بدبینانه و وسواس ندارند بلکه با زلزله شوخی هم می‌کنند.  در این باره می‌توان به اظهارات رییس وقت جمعیت هلال احمر استان تهران اشاره کرد که 25 اردیبهشت 1390 گفته بود: "قوی‌تر از ژاپن در برابر زلزله هستیم.... ژاپن در مدیریت بحران پس از زلزله عملکرد ضعیفی داشته است... اما در تهران اگر زلزله‌ای رخ دهد شاهد چنین کوتاهی‌هایی نخواهیم بود!"
سخت و ناگوار است اگر بخواهیم بگوییم که باید منتظر بمانیم و ادعاها را به بوته محک و آزمون بگذاریم اما اگر آن روز فرا برسد نه‌تنها نمره مردودی در کارنامه برخی نهادها ثبت می‌شود بلکه فرصتی برای جبران هم نیست؛ چراکه زلزله بی‌رحم است و شمع‌های تولد و حضور چندباره خود را در حالی فوت خواهد کرد که شمع حیات و زندگی صدها هزار و شاید میلیون‌ها تهرانی را نیز فوت می‌کند.
"تبیان" به زودی ابعاد زلزله احتمالی تهران را از نگاه کارشناسان و مدیران استان بررسی خواهد کرد تا مشخص شود که در چه زمینه‌هایی به آمادگی رسیده‌ایم و در چه زمینه‌هایی نیازمند تلاش و آمادگی بیشتر هستیم.

مطالب مرتبط:

بالاشهری ها بیشتر در خطر زلزله هستند 
امن ترین محله ها هنگام زلزله
زلزله خیزترین نقاط تهران

7 عامل بزرگ شدن شکم

خیلی از افراد از چاق شدن شکم شان ناراضی هستند و به دنبال روش هایی برای کمر باریک شدن می گردند. شکم یکی از مناطقی است که میل زیادی به ذخیره چربی و بزرگ شدن دارد. این مسئله علاوه بر به هم زدن تناسب اندام، به سلامتی نیز آسیب می رساند. برای مقابله با این مشکل، در گام اول لازم است در خصوص عوامل به وجود آورنده ی آن آگاهی بیشتری کسب کنید. در این مطلب 7 دلیل زیاد شدن اندازه ی دور کمر را عنوان می کنیم . لطفا با ما همراه باشید.

نتایج پژوهش های متعدد نشان می دهد که چربی دور شکم نه تنها به تناسب اندام خدشه وار می کند، بلکه باعث کاهش تراکم استخوان شده و خطر ابتلا به بیماری هایی از قبیل پوکی استخوان و آسم را افزایش می دهد.

اگر به دنبال دلایل افزایش چربی دور شکم هستید، خواندن ادامه ی مطلب را از دست ندهید.

شکم بزرگ به دلیل عوامل ژنتیکی
محققان Institut Sanford Burnham به این نتیجه رسیده اند چربی بدن افراد متناسب با عوامل ژنتیکی آنها در بخش های متفاوت بدن تجمع پیدا می کند.

نتایج پژوهش های دیگری نیز نشان می دهد که ژنتیک نقش مهمی در تغذیه و احساس سیری افراد دارد. افرادی که به دلیل زمینه های ژنتیکی پرخور هستند، بیشتر در معرض چاقی شکمی قرار می گیرند.

در واقع اگر در خانواده شما چندین نفر دچار چاقی شکم هستند، احتمال اینکه این مسئله در شما نیز رخ دهد، زیاد است.

شکم بزرگ به دلیل کمبود خواب
افرادی که به اندازه ی کافی نمی خوابند، کالری بیشتری دریافت می کنند و بیشتر در معرض تجمع چربی دور شکمی قرار می گیرند.

کمبود خواب باعث کاهش هورمون لپتین شده و هورمون گرلین را افزایش می دهد که اولی را هورمون سیری و دومی را هورمون اشتها می نامند. زمانی که کار به این جا می کشد، چاقی و اضافه وزن نیز کلید می خورد.

به عقیده ی محققان افرادی که شب ها فقط شش ساعت می خوابند، تا 27 درصد بیشتر از افرادی که به طور متوسط 7 تا 9 ساعت می خوابند از چاقی شکم رنج می برند.

شکم بزرگ به دلیل استرس
زمانی که کیفیت خواب کاهش پیدا می کند، استرس بوجود آمده باعث ایجاد تغییرات هورمونی می شود که به چاقی منجر می شوند.

به عقیده ی متخصصان تغذیه، در شرایطی که بدن تحت استرس و فشارهای روحی قرار می گیرد، غدد فوق کلیوی تحریک شده و هورمون هایی مانند آدرنالین یا کورتیزول آزاد می کند.

زمانی که میزان کورتیزول بدن افزایش پیدا می کند، چربی های بدن و بخصوص دور شکم زیاد شده و منجر به چاقی شکمی می شود.

شکم بزرگ به دلیل کم تحرکی
ورزش کردن و تحرک بدنی از روش های مناسب برای حفظ متابولیسم (سوخت و ساز) و سوزاندن چربی های بدن می شود.

محققان دانشگاه جانز هاپکینز آمریکا به این نتیجه رسیده اند ورزش کردن روشی فوق العاده برای رسیدن به وزن ایده آل است.

ورزش علاوه بر حفظ تناسب اندام، به سالم تر بودن نیز کمک می کند. این کار به سوزاندن چربی بیشتر و داشتن قلبی سالم تر کمک زیادی می کند.

شکم بزرگ به دلیل تغذیه نامناسب
مصرف زیاد موادغذایی حاوی کربوهیدارت یکی دیگر از عوامل اصلی تجمع چربی های دور شکمی است.

متاسفانه بازار مواد غذایی پر از مواد غذایی متنوعی است که اکثر آنها پرکالری هستند و تناسب اندام را با خطر مواجه می سازند.

در بین این مواد غذایی می توان به مواد غذایی فراوری شده، سوسیس و کالباس، مواد غذایی تهیه شده از آرد سفید، شیرینی جات، مواد غذایی سرخ کردنی، مواد غذایی کنسروی و نوشیدنی های گازدار اشاره کرد.

بهتر است میوه و سبزیجات، غلات سبوس دار، گوشت های کم چرب و آب بیشتری در برنامه ی غذایی تان بگنجانید و مصرف مواد غذایی اشاره شده را محدود کنید.

شکم بزرگ به دلیل مصرف نوشیدنی های الکلی
مصرف نوشیدنی های الکلی یکی از عوامل مهم در تجمع چربی دور شکم و چاقی است. به خاطر اینکه این نوشیدنی ها حاوی کالری زیادی هستند.

نتایج پژوهشی که در مجله ی European Journal of Clinical Nutrition به چاپ رسیده است نشان می دهد مصرف نوشیدنی های الکلی، احتمال ابتلا به چاقی شکمی را 50 درصد افزایش می دهد.

شکم بزرگ به دلیل مصرف داروها
مصرف داروها نیز از عوامل مهم ابتلا به چاقی است. مصرف طولانی مدت برخی داورها منجر به افزایش چربی دور شکمی می شود.

در بین این داروها می توان به داروهای دیابت، میگرن، اختلالات خلقی، فشار خون بالا، داروهای کورتونی، قرص های ضدبارداری و داروهای هورمونی جایگزین (در دوره یائسگی) اشاره کرد.

البته نمی توان ادعا کرد که این داروها در همه ی افراد باعث چاقی می شوند. در واقع تاثیر آنها در افراد مختلف متفاوت است. اما آنچه نتایج پژوهش ها نشان می دهد این است که این داروها تاثیر زیادی در تجمع چربی دور شکمی دارند.

چه باید کرد؟
یکی از روش های حفظ تناسب اندام، افزایش تعداد وعده های غذایی و کاهش حجم آنهاست. اما برخی افراد تصور می کنند که باید تعداد وعده های غذایی را افزایش دهند، اما فکری به حال کاهش حجم آن نمی کنند. در واقع دچار نوعی ریزه خواری و پرخوری می شوند.

توصیه می کنیم برای مقابله با چاقی و بخصوص چربی های دور شکم، حتما تغذیه مناسب و سالمی در پیش بگیرید. ورزش کنید تا قلب تان قوی شود. از ورزش های موضعی غافل نشوید. به میزان کافی بخوابید. مصرف آب را افزایش دهید. به طور مرتب بدن تان را سم زدایی کنید. از مصرف نوشیدنی های الکلی بپرهیزید. موقع غذا خوردن به اندازه ی کافی غذا را در دهانتان بجوید و تند غذا نخورید. 

مطالب مرتبط:
دستگاه‌های درازونشست؛ مضرند یا مفید؟
با ورزش از چربی دور شکم بکاهید
5 تمرین برای تقویت عضلات شکم
15 حرکت ورزشی برای خوش هیکل شدن
11 واقعیت عجیب درباره اجزای شکم
نفخ شکم همیشه بی‌خطر نیست
13 نوع درد شکم را جدی بگیرید

فیلم مرتبط:
ورزش هایی برای اب کردن چربی شکم
چاقی شکم (قسمت اول) 
چاقی شکم (قسمت دوم) 

صوت مرتبط:
سخنان دکتر کورش صمدپور درباره چاقی شکم

عصر ظهور عقل ها !

مقدمه

از جمله مسائلی که به صورت بارز در زمان ظهور امام عصر (عجل الله تعالی فرجه شریف) به وجود می آید رشد و توسعه و تکامل عقول فطری مردم است که بواسطه ی ظهور امام عصر (عجل الله تعالی فرجه شریف) خداوند متعال زمینه را برای شکوفایی عقول فطری جامعه ی بشری فراهم می آورد. در همین راستا فهم دقیق «شکوفایی عقل فطری بشریت» می تواند آینده ی تاریخ را به نحو صحیحی در مقابل دیدگان منتظران حقیقی دولتش ترسیم نماید!

سخن مبارک امام هادی (علیه السلام)

ابو یوسف یعقوب بن اسحاق اهوازی مشهور به «ابن سکیّت» از خواص اصحاب امام جواد (علیه السلام) و امام هادی(علیه السلام) فردی بسیار جلیل القدر و دانشمند بود و در زمان خود پرچمدار ادبیات عرب از لغت و شعر و نحو و منطق به شمار می رفت. وی از امام هادی(علیه السلام) پرسید:

علت اختصاص هر پیامبری به معجزه ای مخصوص چیست؟ موسی بن عمران با عصا و ید بیضاء، عیسی بن مریم با علم طب و شفای کور مادرزاد و احیای مردگان و اختصاص پیامبر اسلام (صلی الله علیه واله وسلم) به قرآن.

حضرت هادی(علیه السلام) فرمودند: معجزه ی هر پیامبری با شرایط روز خود متناسب است تا بتواند بر همگان حجت و دلیل و راهنما باشد. در عصر موسی بن عمران جادو و سحر غلبه داشت و موسی بن عمران(علیه السلام) با انداختن عصا بساط جادوگران را بر هم ریخت و قرآن کریم این صحنه پرشور و هیجان را ترسیم فرموده است. (اعراف/ 121- 118) امام (علیه السلام) سپس فرمودند: در عصر حضرت عیسی(علیه السلام) بیماری های فلج و زمین گیر شیوع داشت و حضرت مسیح(علیه السلام) در راستای طب و علاج و درمان بیماران از قوانین عادی و متعارف فراتر رفت و پای را به آن سوی افق گذارد، کور مادرزاد را شفا داد و مردگان را زنده نمود. امّا پیامبر اسلام (صلی الله علیه واله وسلم) «كانَ الغالِبُ على أهلِ عَصرِهِ الخُطَبَ والكَلامَ فأتاهُم مِن عِندِ اللّه مِن مَواعِظِهِ وحِكَمِهِ ما أبطَلَ بهِ قَولَهُم، وأثبَتَ بهِ الحُجَّةَ علَیهِم» غالب در عصر رسول اکرم(صلی الله علیه واله وسلم) خطبه و کلام بوده است پس از جانب خداوند متعال پیامبر اکرم (صلی الله علیه واله وسلم) برایشان مواعظ و حکمتی آورد که با آن ها باطل شوند.

نکته ی کلیدی بیان امام هادی(علیه السلام) در سوال ابن سکیّت این است که پرسید: فما الحجة علی الخلق الیوم؛ بنابراین امروز حجت خدا بر مردم چیست؟

پاسخ امام هادی (علیه السلام)

امام فرمودند: «العقل یعرف به الصادق علی الله فیصدقه و الکاذب علی الله فیکذبه ... »

عقل که راه صحیح  را از غلط جدا می کند و صراط مستقیم الهی را از پرتگاه ها و جاده های هولناک باز می شناسد و راه صحیح را تأیید و راه غلط را رد می نماید. این عقل فطری برای انسان حجت خدا و راهگشاست.

عاقل کیست؟

امّا به راستی عقلی که امروز حجت خدا بر مردم است چیست و عاقل که چنین وصفی را داراست، کیست؟ در روایتی شریف امیرالمومنین(علیه السلام) عقل و عاقل را تعریف فرموده اند. از آن حضرت(علیه السلام) پرسیدند: «صف لنا العاقل، فقال: هو الّذی یضع الشیء مواضعه. ثم قیل له: صف لنا الجاهل، فقال قد فعلت؛ عاقل کسی است که جایگاه و منزلت هر چیز را می شناسد و آن را در جای خودش می نهد و در نتیجه نادان کسی است که راه را گم کرده است، غلط می فهمد و غلط عمل می کند.»

درمان بیماری های روحی در سایه رشد عقول در زمان ظهور

هر مجموعه ای جهت انجام کارها به نحو مطلوب نیاز به یک مدیر دارد. مدیری که با رهنمودهای هوشمندانه و به جا مجموعه را در رسیدن به اهداف یاری کند.

جسم انسان نیز به عنوان مجموعه ای بسیار پیچیده، برای ادامه حیات نیاز به مدیر دارد. مغز با دستوراتی که به تک تک اعضاء و در واقع سلول ها می دهد با تنظیم سوخت و ساز و فرآیند جذب و دفع، حیات جسم را تضمین می کند. اما یک زندگی سعادتمندانه علاوه بر حیات جسمانی، نیاز به مدیریت اعضاء در به کارگیری آنها در تمام امورات زندگی دارد. آنچه از آن تعبیر به عنوان رهبر یا مدیر می شود عقل است. اگر جسم انسان تحت لوای عقل باشد زندگی توام با آرامش نیز برای انسان به وجود خواهد آمد اما اگر عقل به خاموشی گراید و جای آن را نفس اماره بگیرد چه بسا همین جسم نیز با سرعت بیشتر به افول گراید و انسان حیات دنیایی خود را نیز زودتر از دست دهد.
به عبارت دیگر سلامت جسم به میزان بسیار زیادی وابسته به تبعیت از رهنمودهای عقل می باشد. نه تنها سلامت جسمانی، بلکه آرامش روحی انسان نیز  در بکارگیری فرامین عقل است.

هر چه اطاعت پذیری از عقل کمتر باشد بر خطاها و گناهان آدمی افزوده شده و بنابراین انسان دچار تشویش خاطر بیشتری می گردد. چرا که تمامی خطاهایی که از انسان سر می زند نشأت گرفته از شیوه تفکر و عدم رشدیافتگی عقل انسان می باشد.

حضرت علی علیه السّلام می فرمایند: به کار بستن عقل ، مایه ی هدایت و نجات انسانها است، و سرکوب کردن عقل، باعث گمراهی و سقوط آدمیان است.(١)
بنابراین اگر فکر انسان تربیت یافته و رشد کند دیگر متاثر از عوامل بی اهمیت یا کم اهمیت نخواهد بود و انسان تا حد بسیار زیادی به آرامش مورد نیاز خود خواهد رسید.

امیرالمومنین علیه السلام نتیجه تفکر عاقلانه را چنین بیان فرموده اند: افکار عاقلانه ات تو را به راه صواب و هدایت واقعی راهنمایی می کند. (٢)

انسان عصر ظهور و پذیرایی از عقل

آنچه رشد عقل در پی دارد، داشتن افقی بلند و تلاش در رسیدن به اهداف والا می باشد. بنابراین دیگر انسان برای رسیدن به خواسته های بی مقدار دنیایی دچار نگرانی و تشویق نخواهد شد.

اینجاست که به معنای «الدنیا متاع قلیل» پی خواهد برد و دنیا را وسیله ای برای کسب و تلاش می داند و نه دل بستن! انسانی با این نگرش دیگر نه دچار تنبلی و کسالت می شود و نه در اثر بیکاری تحت تأثیر وسوسه های شیطانی قرار خواهد گرفت.
به طور مثال، انسان های بسیاری به علت داشتن احساس تکبر و یا حسادت مرتکب جنایات شده اند. غالب جنایاتی که در سطح وسیع انجام شده و قتل عام انسان های مظلوم بسیاری را در برداشته، نشأت گرفته از حس برتری جویی بوده است.

متاسفانه این اتفاقات اسف بار در میان انسان ها نسبت به گذشته رشد بیشتری داشته است. اما اینجا یک سوال مطرح می شود که چگونه است که همین انسان در زمان ظهور حضرت مهدی علیه السلام، پذیرای صفات نیک بسیاری همچون ایثار، مهربانی، عدالت و... شده و از بسیاری از خودخواهی ها دست برداشته و آرامش را به جای تشویق میهمان قلب خود خواهد کرد؟! آیا این ویژگی ها با منفعت طلبی های انسان عصر حاضر همخوانی دارد؟

آسایش روانی در پرتوی عقل آخرالزمانی

همان طور که اشاره شد رکن اصلی رفتار انسان، رشدیافتگی عقل می باشد. از ویژگی های زمان ظهور نیز تکامل عقل ها می باشد. 

امام باقر علیه السلام می فرمایند: «إذا قام قائمنا... وضع یده علی رووس العباد، فجمع به عقولهم و أکمل به احلامهم؛(٣) هنگامی که قائم ظهور کند خداوند دستش را بر روی سرهای بندگان قرار می دهد پس به این طریق عقل های آن ها جمع می شود و آرامش خاطر برای ایشان به کمال می رسد.»
در صورت تکامل عقل، دیگر آرزوهای کوچک و خودخواهی معنایی ندارد. بلکه افق دید انسان ها وسیع تر شده و جهانی می اندیشند. دیگرخواهی جایگزین خودخواهی می شود. در این صورت بسیاری از رذایل اخلاقی از بین خواهد رفت.
به طور مثال یکی از مهمترین رذایل اخلاقی که سبب ایجاد تشویق خاطر است کینه است. اما کسی که عاقلانه می اندیشد و خیرخواه دیگران است دیگر به دنبال کینه ورزی نخواهد بود. از دیگر ویژگی های زمان ظهور پاک شدن دلها از کینه می باشد.

امیرالمومنین علیه السلام می فرمایند: و لو قد قائمنا لذهب الشحناء من قلوب العباد... ؛ (٤) چون قائم ما قیام کند، کینه ها از دل بیرون رود.
در زمان ظهور با کنار رفتن منفعت طلبی ها، ارتباط و دوستی بین افراد نیز خالصانه می شود. خدمت به دیگران جایگزین جاه طلبی و ستم می شود.

امام باقر علیه السلام فرمودند: إذا قام قائمنا جاءت المزامله، و یأتی الرجل إلی کیس أخیه فیأخذ حاجته یمنعه؛ (٥) به هنگام قیام قائم ما، آنچه هست دوستی و یگانگی است، تا آنجا که هر کس هر چه نیاز دارد از جیب آن دیگری بر می دارد بدون هیچ ممانعتی.

انجام این اعمال نیک است که انسان را به آرامش می رساند؛ زیرا آدمی فطرتا به سمت نیکی ها گرایش دارد و هر چه بیشتر به انجام اعمال خوب مبادرت ورزد به آرامش روحی بیشتری دست خواهد یافت. بالعکس هر چه در اثر سستی ایمان مرتکب خطا و گناه بشتری شود نه تنها از آرامش او کاسته شده بلکه از رشد عقلی او نیز می کاهد.

از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در کتاب "المحجة البیضاء" اثر فیض کاشانی نقل شده است: آن که مرتکب گناه شود، عقل از او دوری گزیند و هرگز به سویش باز نگردد.

ذکری بسیار مجرب برای رفع گرفتاری ها

تنها مونس و محبوب حقیقی انسان، خداوند مهربان می باشد و اوست که می تواند تماممشکلات و گرفتاری های آدمی را رفع نموده و حاجات وی را برآورده نماید .

در کتب روایی بابی داریم به اینکه دعا سلاح پیامبران علیهم السلام می باشد. قرآن کریم از پیامبران علیهم السلام دعاهای متعددی را ذکر می کند.
از جمله از زبان حضرت یونس علیه السلام وقتی که در ظلمات شکم ماهی گرفتار شدند ، ذکر می کند:
لَّا إِلَهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَک إِنِّی کنتُ مِنَ الظَّالِمِینَ 
او در ابتدا خدا را به وحدانیت یاد می کند؛ اینکه که هیچ معبود و هیچ تکیه گاهى به جز الله نیست .
در مرحله بعدی خدا را تمجید و ستایش می کند و بعد عرضه می کند که خدایا مشکلی که برای من پیش آمده است علتش تو نیستی ... من خودم گناهکار و مقصر هستم و با رفتار خودم، به خودم ظلم کرده ام. ...

نمازت را قضا کن!

مسجدی می ساختند، بهلول سر رسید و پرسید: چه می کنید؟ گفتند: مسجد می سازیم.
گفت: برای چه؟ پاسخ دادند: برای چه ندارد، برای رضای خدا.
بهلول خواست میزان اخلاص بانیان خیر را به خودشان بفهماند، محرمانه سفارش داد سنگی تراشیدند و روی آن نوشتند «مسجد بهلول» و شبانه آن را بالای سر در مسجد نصب کرد.
سازندگان مسجد روز بعد آمدند و دیدند بالای در مسجد نوشته شده است «مسجد بهلول».

ناراحت شدند؛ بهلول را پیدا کردند و به باد کتک گرفتند که زحمات دیگران را به نام خودت قلمداد می کنی؟
بهلول گفت: مگر شما نگفتید که مسجد را برای خدا ساخته ایم؟ فرضاً مردم اشتباه کنند و گمان کنند که من مسجد را ساخته ام، خدا که اشتباه نمی کند ...

دوستت را در این 3 چیز امتحان کن!

امام صادق (علیه السلام) درباره این که دوستان خود را به داشتن چه خصلت‌هایی امتحان کنیم؟ فرمودند: "برادران خود را به دو خصلت بیازمایید. اگر آن دو خصلت را داشتند با آنها دوستی کن و گرنه از ایشان دوری کن، دوری کن، دوری کن. (آن دو خصلت این‌ هاست): "پایبندی به خواندن نماز در وقت خود و نیکی کردن به برادران در روزگار سختی و آسایش.

دوستى، رفاقت و برادرى را مى ‌توان یكى از شاخ و برگ ‌هاى درخت اجتماع و از جمله نعمت‌ هاى بزرگ الهى به حساب آورد كه خداوند نیز به آن عنایت خاصى دارد، تا آنجا كه مى‌فرماید:

«... وَاذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَیْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْوَاناً ...» (آل عمران / 103)؛ به یاد آرید نعمت ‌هاى خداوند را كه دشمن یكدیگر بودید و او میان دل هاى شما الفت ایجاد كرد و به بركت نعمت او برادر شدید.